Anomia pracownicza, czyli oszukiwanie pracodawcy

Pozorowanie pracy, sztuczne nabijanie czasu pracy, okradanie pracodawcy z majątku czy wykorzystywanie służbowego sprzętu do prywatnych celów, to różne odmiany anomii pracowniczej. Co na to Kodeks pracy i Sąd Najwyższy?

 

Czy spotkaliście się w swojej pracy z jedną z poniższych sytuacji:

  • załatwiania prywatnych spraw (wizyta lekarska, wizyta w urzędzie etc.) w godzinach pracy;
  • używanie służbowego samochodu do prywatnych celów;
  • kserowanie prywatnych materiałów w miejscu pracy;
  • przyjmowanie prezentów od klientów, które są niezgodne z regulaminem i polityką firmy?

Jeżeli byliście świadkami choć jednej z powyższych sytuacji, to znaczy, że spotkaliście się z anomią pracowniczą.

 

Anomia pracownicza, czyli kradzież w pracy

Anomia pracownicza, to negatywne zjawisko, polegające na oszukiwaniu pracodawcy. Anomia może dotyczyć:

  • czasu pracy,
  • pieniędzy,
  • towarów.

Pozorowanie pracy – czyli udawanie, że się wykonuje obowiązki służbowe (gdy np. pracownik załatwia prywatne sprawy lub nie pracuje), sztuczne nabijanie czasu pracy, okradanie pracodawcy z towarów lub majątku, czy wykorzystywanie służbowego sprzętu (bez zezwolenia) do prywatnych celów, to różne odmiany anomii pracowniczej.

 

Anomia pracownicza a Kodeks pracy

Bez względu na to, w jaki sposób zatrudnieni tłumaczą anomię pracowniczą, z punktu widzenia prawa pracy, jest to niedopuszczalne zachowanie. Jeżeli pojawia się regularnie, może być potraktowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (zgodnie z art. 52 Kodeksu pracy) i tym samym może być podstawą rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

 

Sąd Najwyższy o anomii pracowniczej

Sąd Najwyższy również wypowiedział się w kwestii anomii pracowniczej – poniżej najaktualniejsze orzeczenia:

„Pozorowanie pracy”
Wyrok SN z 5 czerwca 2007 r., I PK 5/07
Pracownik narusza podstawowe obowiązki pracownicze, gdy bez zgody pracodawcy w godzinach przeznaczonych na pracę wykonuje inne czynności. Jeżeli działanie takie nie jest sporadyczne, może stanowić to ciężkie naruszenie tych obowiązków w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 k.p.

„Zabór mienia pracodawcy”
Wyrok SN z 10 listopada 1999 r. I PKN 361/99
Przywłaszczenie mienia pracodawcy jest zawsze ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych, niezależnie od tego, czy ze względu na jego wartość stanowi przestępstwo lub wykroczenie.

 

 

Potrzebujesz wsparcia w zakresie kadrowo-płacowym? Skorzystaj z wiedzy i doświadczenia ekspertów Grant Thornton >> 

 

mm

Od 2019 roku w Departamencie Outsourcingu Grant Thornton. Absolwentka studiów magisterskich kulturoznawstwo USA na Uniwersytecie Warszawskim oraz Studiów Podyplomowych z Kadr i Płac. Ukończyła kurs w Stowarzyszeniu Księgowych w Polsce i uzyskała kwalifikacje zawodowe jako 'Specjalista ds. Kadr i Płac'. Świadczy usługi kadrowe dla dużego, międzynarodowego przedsiębiorstwa.

Zobacz także

Skomentuj